دلنوشته های همسفر آخوند عاشق

گریه برحسین
- ساعت ۱٠:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٧
 

دعبل خزاعی شاعر با وفای اهل بیت می گوید: به محضر امام رضا(ع) رسیدم و عده ای از اصحاب نیز بودند. ایشان مرا اکرام نموده و در کنار خودشان جا باز کرده و نشاندند و از من خواستند که شعر مرثیه بخوانم و فرمودند:

ای دعبل کسی که گریه کند یا برگریاند دیگران را و لو یک نفر، بخاطر مصائب ما، اجر و پاداش او بر عهده خداست. ای دعبل کسی که گریان شود چشمانش بخاطر مصیبت های ما گریه کند برای سختیهائی که ما از دست دشمنانمان متحمل شده ایم، خداوند متعال او را در زمره او محشور میفرماید. ای دعبل کسی که گریه کند بر مصیبتهای جدم حسین، خداوند گناهانش را می بخشد حتما.

دعبل میگوید بعد ایشان بلند شدند و پرده ای کشیدند و زنان خانه هم پشت پرده نشستند و من شعر خواندم و صدای ضجه و ناله بلند شد.

سری دارم که شیدای حسین است                   دلی کان دل فقط جای حسین است

بهشت و جنت و رضوان و کوثر                           نثار روی زیبای حسین است

همه فرش و همه عرش الهی                           بیا بنگر که در پای حسین است

همه وحی و همه اوصاف یزدان                          قبا بر قد و بالای حسین است

منبع:

بحارالانوار، 45/275

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

برای دریافت فایل صوتی اینجا را کلیک کنید.

برای دریافت فایل تصویری اینجا را کلیک کنیذ.

برای دریافت فایل صوتی ویژه موبایل اینجا را کلیک کنید.